Infecties
Infecties in tatoeages
Ondanks de vastgestelde hygiënerichtlijnen blijven infecties de meest voorkomende complicaties bij tatoeages. Deze worden voornamelijk veroorzaakt door bacteriën of virussen die tijdens of kort na het tatoeëren de huid binnendringen. Dit kan gebeuren door onvoldoende gedesinfecteerde huid of onsteriele naalden, besmette tatoeage-inkt of onvoldoende hygiëne bij de nazorg door de klant. In veel gevallen kan de exacte bron van de besmetting niet worden vastgesteld.
Vroegtijdige herkenning van een infectie is belangrijk om verdere schade te voorkomen.
Hoe ziet een infectie eruit in een tatoeage?
Het uiterlijk van een infectie kan variëren, afhankelijk van het veroorzakende micro-organisme (bacterie, virus, parasiet of schimmel).
De meest voorkomende infecties zijn oppervlakkige bacteriële infecties, meestal veroorzaakt door de bacterie Staphylococcus aureus . Het kenmerkt zich doorgaans met toenemende roodheid, warmte, zwelling, pijn en soms geelachtige afscheiding of korstvorming. De huid kan er ontstoken uitzien en gevoelig of pijnlijk aanvoelen.
Bacteriële infectie in een tatoeage
Bij permanente make-up is een bekende complicatie de reactivering van het herpes simplex-virus. Dit kan leiden tot pijnlijke blaren en wondjes, meestal rond de lippen of ogen, vaak binnen een paar dagen na de behandeling.
Herpes simplex-infectie na permanente make-up van de lippen (lip blushing)
Mycobacteriële infecties komen veel minder vaak voor, maar zijn vaak hardnekkiger. Ze verschijnen meestal weken na het tatoeëren en uiten zich vaak als meerdere rode bultjes of puisten die niet genezen en zich langzaam kunnen verspreiden.
Mycobacteriële infectie in een tatoeage op de arm.
Ook een HPV-virus kan overgedragen worden door tatoeëren, wat zich kan uiten door wratten in de tatoeage. Ook andere typen, zoals 'waterwratjes' (mollusca contagiosa) werden met enige regelmaat gezien in tatoeages op de Tattoopoli.
Schimmelinfecties kunnen ook na het tatoeëren voorkomen, hoewel dit niet vaak voorkomt. Soms kan een schimmelinfectie op een getatoeëerde huid niets met de tatoeage zelf te maken hebben.
Behandeling
Oppervlakkige bacteriële infecties zijn meestal goed te behandelen, vaak met plaatselijk aan te brengen antibiotische crèmes en in veel gevallen met orale antibiotica (tabletten). Omdat een infectie de huid beschadigt, kan er tijdens het genezingsproces wat tatoeage-inkt uitlopen. Hierdoor kan de tatoeage er na afloop vlekkerig of vervaagd uitzien. In sommige gevallen kan er littekenvorming optreden. Daarom is een vroege behandeling belangrijk.
Mycobacteriële infecties zijn moeilijker te behandelen. Deze bacteriën zijn vaak resistent tegen gangbare antibiotica, waardoor de behandeling meestal een combinatie van antibiotica vereist die gedurende meerdere maanden onder specialistische begeleiding moet worden ingenomen.
Als je een infectie in een tatoeage vermoedt, is een tijdige beoordeling door een arts essentieel om het risico op blijvende huidbeschadiging te verkleinen.
Alle inhoud en afbeeldingen op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Medische foto's worden gepubliceerd met toestemming van de patiënt. Reproductie of verspreiding zonder voorafgaande schriftelijke toestemming is verboden.