Auto-immuun
Auto-immuunziekten van de huid bij tatoeages
Auto-immuunziekten zijn aandoeningen van het immuunsysteem. Onder normale omstandigheden beschermt het immuunsysteem het lichaam tegen infecties zoals bacteriën en virussen. Bij auto-immuunziekten functioneert het immuunsysteem niet goed en valt het ook de eigen gezonde cellen van het lichaam aan.
Er zijn veel auto-immuunziekten die de huid kunnen aantasten, waaronder:
- psoriasis
- lichen planus
- vitiligo
- lupus erythematosus
- lichen sclerosus, en andere.
Oorzaak
Het is algemeen bekend dat auto-immuunziekten van de huid zich specifiek in een tatoeage kunnen manifesteren. Men denkt dat dit wordt veroorzaakt door het tatoeëren zelf, omdat het kan leiden tot een lokale opvlamming van de aandoening. Dit triggerende effect staat bekend als het Koebner-fenomeen. Opmerkelijk is dat deze reactie soms lang na het zetten van de tatoeage kan optreden, mogelijk door immuungeheugencellen die in de huid achterblijven en de ontsteking in een later stadium opnieuw kunnen activeren.
De prikkel van het tatoeëren activeert het immuunsysteem, waardoor de auto-immuunziekte op die specifieke plek kan ontstaan. Niet alleen tatoeëren kan deze trigger zijn; andere vormen van huidtrauma, zoals een val of een operatie, kunnen het immuunsysteem ook activeren.
Figuur 1. Psoriasis die zich ontwikkelt in een tatoeage (Koebner-fenomeen).
Goed afgebakende, erythemateuze, schilferige plaques verschijnen in de getatoeëerde huid.
In sommige gevallen kunnen huidveranderingen binnen een tatoeage het eerste teken zijn van een auto-immuunziekte van de huid, waardoor de diagnose soms lastig te stellen is. Sommige auto-immuunziekten van de huid kunnen zich ook in andere organen manifesteren. Daarom is een tijdige en accurate diagnose van deze aandoeningen essentieel.
Figuur 2. Lichen planus die zich ontwikkelt in een tatoeage (Koebner-fenomeen).
Paarsachtige, platte papels die beperkt blijven tot de getatoeëerde huid.
Behandeling
Bij auto-immuunziekten hangt de behandeling af van verschillende factoren, waaronder de specifieke huidaandoening, de locatie en omvang van de aangedane huid en de ernst van de symptomen van de patiënt. Milde en gelokaliseerde vormen van de ziekte worden vaak behandeld met topische medicatie, zoals corticosteroïden of calcineurineremmers. Meer uitgebreide, aanhoudende of symptomatische gevallen vereisen mogelijk systemische therapie, zoals orale medicatie of injecties. Het behandelplan wordt altijd afgestemd op de individuele situatie.
Alle inhoud en afbeeldingen op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Medische foto's worden gepubliceerd met toestemming van de patiënt. Reproductie of verspreiding zonder voorafgaande schriftelijke toestemming is verboden.